Amedspor topu nasıl göğsünde yumuşattı? |
Adı önce tüyleri diken diken etti. Gittiği şehirlerde olaylar çıktı, tribünlerden “PKK dışarı” diye bağırılıp hakaret edildi.
(Amedspor’un yaşadığı ayrımcılıklar Kurdish Studies Center tarafından Kesk u Zer (İnat, Umut Futbol) adlı raporda toplandı.
Güç ve başarı, yine önyargıların azalmasına yardım etti.
Geçen yıllardaki bir maçta tribünde beyaz tülbentleriyle dua eden bir grup Kürt teyzenin duası nihayet kabul oldu.
Onların sadece Amedspor tutkunu beyaz tülbentli Kürt teyzeler olmadığını bilenler ise adlarını da yazdılar: Barış Anneleri.
Barış Anneleri, PKK saflarında çatışmalarda çocuklarını kaybetmiş annelerin kurduğu bir inisiyatif.
İlk olarak 1999’da barış için Ankara’ya yapmak istedikleri ama yapamadıkları ziyaretle adlarını duyurmuşlardı.
25 yıldır bir sivil inisiyatif olarak aktifler.
Genelde daha siyasi, ciddi meselelerle ilgili eylemlerde görmeye alışık olduğumuz Barış Anneleri bir süredir maçlara gidiyor.
Gülüyorlar, dua ediyorlar. Bu kez siyasi sloganlara değil, takımı destekleyen sportif sloganlara eşlik ediyorlar.
Sorun, dert çok ama o fotoğraf da aslında Kürt meselesinde Türkiye’de yaşanan doğal normalleşmenin bir fotoğrafı.
Kürtlerin son yıllardaki en başarılı, en fazla insanı seferber eden kurumu artık Amedspor.
Kurdish Studies Center’ın raporuna göre; Diyarbakır’da en az 250 bin ve Türkiye genelinde 1 milyondan fazla Amedspor taraftarı var.
DEM Parti’nin seçimlerde yaratamadığı heyecanı Amedspor yaratıyor.
Taze DEM Partili başkanlar değil, Amedsporlu futbolcular konuşuluyor.
Dağdaki gençler........