Sandık, vicdanı aklamaz |
İsrail’deki seçim sonuçları üzerine düşünceler.
Bir suçu yargılanamaz hâle getirmenin en etkili yollarından biri, onu kalabalıkların arkasına saklamaktır.
İnsan öldürmek suçtur.
Ya milyonlarca insanın desteklediği bir devlet politikası kapsamında on binlerce insanı öldürmek?
Geniş kalabalıkların onayı, katliamı suç olmaktan çıkarır mı?
İnsanlık suçlarını sürdüren bir iktidara destek vermek, “bir siyasi tercih” olarak geçiştirilemez. Ortada ahlaki bir sorumluluk vardır.
Bir insanın sadece oy vermiş olması, elbette kendiliğinden ceza hukuku anlamında suça iştirak ettiği sonucunu doğurmaz. Fakat hukuki sorumluluğun sınırları ile siyasi ve ahlaki sorumluluğun sınırları aynı değildir.
Seçmen, oyuyla birlikte vicdani sorumluluğunu da sandığın içine bırakıp gidemez.
İnsanlar son derece açık zulümleri rasyonelleştirip oylarıyla destekleyebiliyorlar.
Çünkü çoğu zaman sandığa, uygulanan program karşısındaki kanaatlerini değil, aidiyetlerini taşıyorlar: köylerini, mahallelerini, cemaatlerini ve bunların verdiği güveni.
Kendi partilerine kızsalar, parti yönetiminin yanlışlarını görseler, hatta bunlardan utanç duysalar bile yeni bir pozisyon alamıyorlar. Çünkü siyasi tercihlerini değiştirmeleri, aileleriyle, arkadaşlarıyla, mahalleleriyle aralarına mesafe koymaları anlamına geliyor.
Yanlışı yapan “onlardan” olduğunda yanlışın........