Silah bırakmada Türkiye örnek olur mu? |
Daha süreç bitmedi ve silahlar da tümüyle bırakılmadı. Şimdiye kadar yapılan az buz iş değil. Bundan iki sene önce kimsenin hayal dahi etmediği, en fazla dedikodusunun döndüğü, ona da çok ihtimal verilmeyen bir süreçte PKK’nın silah bırakması için son düzlüğe girilmiş görünüyor.
Devlet Bahçeli’nin Ekim 2024’te Abdullah Öcalan’a yaptığı çağrının tonu, içeriği, toplumda ve aktörlerde oluşturduğu etki çatışma çözümü literatüründe pek örneği olmayan bir denemenin başladığını haber veriyordu. Sonrası da öyle geldi. İktidarın ana ortağının kimi zaman süreci cidden isteyip istemediği bile sorgulanan tutumunu değiştiren Suriye’de rejim değişikliği ve Bahçeli’nin tavizsiz tutumu oldu. MHP liderine hep buzkıran dendi ise kırılacak buzlar genelde iktidar ittifakı içinde oldu. Nihayetinde gelinen nokta sonu merakla beklenen bir maceradan, nasılı ve nedeni uzun uzun irdelenmesi gereken bir “Türkiye modeline” evrildi.
Silahlı bir örgütün silah bırakması sürecine dair tarafların askeri çatışmanın sonuç vermeyeceğini kabullenmesi, muhataplık ve temsil sorununun çözülmesi, arka kapı diplomasisinin uygulanması ve güven inşası, üçüncü tarafların rolü, silah bırakma ile hukuki süreç arasındaki sıra, siyasi perspektif, uygulama mekanizması ile karşılıklılık ve toplumsal/siyasi meşruiyet gibi başlıkların çoğunda Türkiye modeli alışıldık aşamalardan geçmeden ilerledi. Üçüncü tarafların olmadığı, siyasi perspektifin çok dar ve sınırlı çizildiği,........