PKK’nın silah bırakması sürecinde en temel problemlerden birinin Suriye’de Şam ile SDG arasındaki mutabakatın geleceği olduğu anlaşılıyor. MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız “SDG’ye verilen süre doldu” derken bugüne kadar gerilimleri dozu düşürerek yöneten MHP’nin de bu konuda sabır eşiğine yaklaşmakta olduğunu gösteriyor. Nitekim Yıldız’ın açıklamalarını benzerleri takip etti.

SDG bir ay öncesine göre bugün yeni bir şey yapmıyor olsa da 10 Mart anlaşmasının süresinin yıl sonunda dolması ve muhtemelen resmi yetkililerin MHP ile duruma dair paylaşımları Yıldız’ın bu açıklamasının zeminini teşkil ediyor. Bahçeli yerine Genel Başkan Yardımcısı seviyesinde bir uyarı ile yetinilmesi tansiyonu kontrol altında tutma çabası olarak görülebilir.

Ankara-Şam-SDG-Kandil-İmralı eksenindeki gerilimde taraflar meseleye sıfır toplamlı bir oyun olarak baktıkları için ilerleme sağlanması zaman alıyor.

SDG Türkiye’de bir çözüm süreci yaşanmasa bile yeni Suriye’de gerçekçi bir gelecek inşası için Şam’la yapması gereken işbirliğini dar örgüt refleksleri ve Türkiye tedirginliği gerekçesi ile erteliyor. Halbuki PKK bağlamında Suriyeli Kürtler ilk kez bir azınlık değil çoğunluğun hatırı sayılır bir bileşeni olarak Şam’da ağırlık kazanma şansına sahip. Fakat görünen o ki SDG istikrarını tam sağlayamamış bir Suriye’de Şara yönetiminin yıpranması ve Şam’da daha içlerine sinen bir yönetim gelmesi beklentisinde.

SDG’nin Şara’ya göre seküler olması onu daha demokratik, barışçıl ve tercih edilir yapmıyor. Tam tersine anakronik, antidemokratik ve dar cemaat bakışının sağladığı konformizden çıkma cesaretinin yokluğu süreci yokuşa sürüyor.

Türkiye’nin ise PKK’nın silah........

© Karar