Türkiye’nin Avrupa Birliği ile ilişkileri uzun süredir buzdolabında. Böyle olmasında AB’nin kusuru, eksikliği ve hatta kötü niyeti vardır. Ama sonuçta müzakere sürecinin bile Türkiye’yi ekonomik ve siyasi açıdan ne kadar büyüttüğünü ve itibar kazandırdığını hatırlayacak olursak Avrupa’nın hatalarına takılıp kalmak anlamsızlaşıyor. AB üyeliği, bizim için gerekli, faydalı ve Ankara Kriterleri’yle asla ikame edilemeyecek bir imkandır. Nitekim, ilişkilerin buzdolabında olmasına rağmen Türkiye’nin ihracatının yarıya yakını hala Euro bölgesiyledir. AB, ekonomi açısından vazgeçilmezdir. Hukuki, siyasi açıdan veya insan hakları yahut hayat kalitesi açısından ne kadar büyük bir ihtiyaç olduğunu ise söylemeye gerek yoktur.

AB ile ilişkilerin yavaşlamasını fırsat bilip, bu fırsatı değerlendirerek iyice hukuk ve demokrasi kriterlerinden uzaklaştıktan sonra geldiğimiz nokta ortadadır. Hukuk, şeffaflık, ifade hürriyeti ve hesap verebilirlik listelerinin tamamında en kötü yerleri kendimize ayırdık. Yanımıza da demokrasinin d’sinden bihaber Afrika ülkeleriyle Çin, Rusya, Kuzey Kore ve Azerbaycan gibi memleketleri aldık.

Ekonomi; yüksek enflasyon, yüksek işsizlik ve yüksek faize mahkum. Milli paramızın değeri baş aşağı gidiyor. Gençlerimiz geleceklerini yurt dışında arıyor, pasaportumuzun........

© Karar