Yolun sonu görünüyor bana ne yazdan bahardan…

Haydutların, zalimlerin kötülükte sınır tanımadığı bir dünyada yaşıyoruz. Bu despotlar için çocukların, kadınların, sivil insanların hiçbir değeri yoktur. Bazen çocukları bombalarla katlederler bazen de kadınlara akıl almaz zulümler yaparlar.

Sadece insanlara karşı değil, yaşadığımız dünyada nefes almamızı sağlayan tabiata ve hayvanlara karşı da zalimdirler. En acısı da dünyamızı cehenneme çeviren bu manyak despotlar karşısında yaşadığımız çaresizliktir.

İşte böylesine zalim bir dünyada, katillere gücümüzün yetmediği anlarda tek yapabildiğimiz şey, kahredici olsa da kendi içimize ağlamaktır…

Bütün bu karanlığa rağmen, yine de umutsuzluğa teslim olmadan hayata tutunabilmenin yollarını ararız. Bu, bazen bizi kalbimizden yakalayan bir şarkıdır bazen de bir şiirin berrak ırmağıdır…

Her zaman hayatıma zenginlik kattığına inandığım Caz müziğine tutku ile bağlı bir insan olarak, şu günlerde müthiş bir türkünün rüzgarına kapılmış durumdayım.

Musa Eroğlu ve Cem Adrian’ın “yolun sonu görünüyor” türküsündeki düeti dinlerken, ölümün o benzersiz gerçekliği ile yüz yüze geliyor insan…

‘Yolun sonu görünüyor’ türküsünün sözlerindeki anlam anlamsal derinlik ve müzikal zenginlik, dünyanın bir nefeslik ömrü olduğunu hepimize yeniden........

© Karar