Bu ülkede mevcut düzenin (sistemin demiyorum) sürmesi halinde refah seviyemiz kalıcı bir artış gösteremez.

Bu net…

Mesela emekliye verilen ücreti radikal seviyede artırmakla da bu iş çözülmez. Hatta çalışanlara verilen ücreti de artırarak radikal ve kalıcı refah artışı sağlanamaz.

Ona bunu vereceğiz, şuna onu vereceğiz yöntemi sadece ve sadece ülke içindeki havuzun paylaşımını değiştirir. Kalıcı refah artışı sağlamaz.

Peki, ne olmalı?

Bugün havuzu büyütmeye yönelik nerede ise kimseden ses çıkmıyor. Hatta şu iddialı cümleyi kurabilirim: Özal sonrası ülkede kayda değer bir kalkınma programı hiç uygulanmadı. Hala daha Özal’ın diktiği ağaçların meyvesini yiyoruz.

Size 1980 yılı dış ticaret verisinden bahsedeyim: 2,9 milyar dolar ihracatımız vardı ve bunun 1 milyar 672 milyon doları tarım ürünleriydi. Yani fındık, üzüm, incir satarak ülkenin döviz ihtiyacını karşılamaya çalışıyorduk.

1980-1990 dönemine bakın: İhracat 4,5 kat artarken ithalat 2,8 kat artışta kaldı. Ülkeye 1 milyon turist gelirken 1990’da turist sayısı 5 milyonu aşmıştı. 70 sente muhtaç ülke bir anda döviz krizlerinden kurtulmuştu.

Bu arada not: 2002-2012 Ak Partinin en başarılı ilk 10 yılında ihracat 4,2 kat, ithalat ise 4,6 kat artmıştır. Dikkat ediniz, Özal döneminde ihracat artışı reeldi yurtiçi üretime bağlıydı. Oysa AK Parti’nin ihracat artışı ithalat artışına bağlı gelişti.

Gelelim bugüne.

Önceki gün aralık ayı verileri ile 2025 yılı dış ticaret rakamları ortaya çıktı. Cumhurbaşkanı Erdoğan tarihin en yüksek ihracatı vesilesi ile törende konuşma........

© Karar