We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Körün gördükleri

17 4 3
07.06.2020

Önümdeki en büyük engel belki de ailemin beni kabul edip etmeyeceğiydi. Evet, babamın beni toplumdan saklamayarak insan içine çıkarması, eğitim hayatımın devam etmesi için elinden gelenin fazlasını yapması, maddi sıkıntılarına rağmen ihtiyaçlarımı ertelememesi, -diğer çocukları gibi- beni sevdiğini gösteriyordu. İşte bu başlangıç beni coşkulu, mutlu, mücadeleci kılacak ve her karşıma çıkan engele rağmen pes etmememi sağlayacaktı. Liseye kaydım yapılırken okul idaresinin babama, “başına gelebilecek hiçbir işten okul idaresi sorumlu değildir” anlamında bir belge imzalattıklarından haberim yoktu tabii.

Beni olduğum gibi kabul edip diğer öğrencilerinden ayırt etmeyerek sınavlarda ayrı soru hazırlamayan, tahtaya sürekli kaldıran, zorlayan ve bana eşit şans tanıyan hiçbir öğretmenimi unutmuyorum. Zira üniversite öğrenimim esnasında “gözün görmüyor da ne işin var buralarda bize sıkıntı yaşatıyorsun” ve “senin gözün görmüyor, ne yaparsan yap yüksek not veremem, dikkat çeker” diyen öğretim elemanlarını unutmadığım gibi…

Okul bitip öğretmen olarak atandığım ilk zamanlarda çalıştığım okul müdürünün bana bakış açısı çok iyiydi ve destek veriyordu. Bu durum, öğretmenlik hayatıma başarı olarak yansıdı elbette. Okul........

© Karar


Get it on Google Play