We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Kendini keşfetmek, özgürleşmek

18 8 30
03.10.2021

Evet anneciğim, gitmeliyim.

- Ama sabahın köründe nereye gideceksin?

- Irmağın nereye kadar gittiğini görmek istiyorum. Biliyor musun anneciğim, aylardır bu ırmağın sonu neresi diye düşünüp duruyorum. Ama hala işin içinden çıkamadım. Dün geceden beri gözüme uyku girmedi. Nihayet, gidip ırmağın sonunu bulmaya karar verdim. Başka yerlerde neler olup bittiğini bilmek istiyorum.

- Ben de çocukken çok düşünürdüm böyle şeyleri. Yavrucuğum, ırmağın başı, sonu olmaz ki. İşte hepsi bu kadar. Irmak hep akar durur ve hiçbir yere de varmaz.

- Ama anneciğim, her şeyin bir sonu olmaz mı? Gece sona erer, gündüz sona erer, ay öyle, yıl öyle...

***

Yukarıdaki muhabbet Samed Behrengi’nin “Küçük Kara Balık” öyküsünde geçer. Öyküde küçük kara balığın yol hikayesi anlatılır.

Yol kıymetli. Yola gönlünü açanlar düşer. Yol da gönlünü açar, kendine gönlünü açanlara.

Her küçük kara balığın, her birimizin içinde garip bir yol hikayesi vardır. Hikayenin başı umut, sonu umuttur. Başı heyecan, sonu heyecandır. Başı yağmur, sonu yağmurdur.

Günler geceler boyu dolaşır, nice akşamlardan geçer yaslanırız sabahlara.

Dağlardan geçilir, geniş........

© Karar


Get it on Google Play