Daraldığında insanın içi, bir ses arar. Derinden, yakıcı bir ses arar.
“Daha senden gayrı âşık mı yoktur / Nedir bu telaşın ey deli gönül.”
Ruhsati’nin türküsü yakar geçer.
Âşık Ruhsati (1835-1911), Sivas’ın Kangal ilçesinden. Anadolu’nun bağrından.
Ne kalemle tanındı ne kılıçla. Bir tek sesiyle ve gönlüyle geldi. Derdini içine atanlara sözcü oldu, sırdaş oldu.
Adı Mustafa. Tıpkı Seyrani gibi, ona da kader başka bir isim yazdı: Ruhsati.
Yani “İzinli, yetkili, ehliyetli olan…”
O izinle konuştu:
“Vücudumda........

© Karar