Aşırı siyasallaşma, kutuplaşma ve kavga, her zaman, her yerde, her tartışmayı ana ekseninden saptırır ve araçsal hâle getirir.

Siyasi, toplumsal, kültürel, dış ilişkinin her meselenin siyasi bir iktidara, siyasi bir partiye, siyasi bir tutuma getireceği zarar ya da fayda çerçevesinde ele alınması, her yeni girdi ya da durumun tek faktöre işaret edilerek açıklanması hâli bunun tipik örneklerindendir…

Türkiye uzunca bir süredir bu iklimin en kesif katmanında bulunuyor.

Ülkede demokrasinin, yenilenmenin, değişimin taşıyıcısı olması beklenen muhalefetin, muhalif kesimin ruh hâli bu iklime ve umut kırıcı bir siyasallaşmaya açık örnek.

15 Temmuz darbe girişiminde yaşanmıştı. Erdoğan’ın darbe girişiminden fayda sağladığı, sağlayacağı, girişimi otoriterleşmeye vesile yapacağı, dolayısıyla bu işin içinde olabileceği iddiaları hâlâ muhalif zihinlerde yaşıyor.

Bugün benzer bir durumu Kürt sorununda çatışma çözümü girişimiyle ilgili görüyoruz. Çözüm sürecinde alınacak pozitif bir sonucun Erdoğan’a getireceği faydaya hayıflanma, muhalif kesimin bilinç altında cirit atıyor. Rakibe fayda, otoriter........

© Karar