Akın Gürlek’in Adalet Bakanı olarak atanmasını, muhalif kesimde birçok kişi bu ülke vatandaşı olarak kendisine yapılmış bir hakaret olarak algılıyor. Bu atama aynı zamanda bir meydan okuma. Hatta farklı toplumsal grupların hassasiyetlerine tepeden bakma, onların sinir uçlarıyla oynama hâli.

Türkiye’de bu tür uygulamalar, iç siyaset dengeleri ve siyasi iktidarın keyfî, yasa koyucu ve kurumlaştırıcı güç kullanımı bakımından iki farklı kamuoyu olduğunu gösteriyor.

Tahribat duygusu bir tarafta; güç ve irade hissiyatı öte tarafta…

Güç ve irade hissiyatını besleyen ise ülkenin anayasal ve siyasal yeni modeli. Siyaseti devlete taşıtan, siyaseti devlet içinde yapan; bu çerçevede yeni bir denge ve kurumlaşma üreten, gücü, başarıyı ve kişiyi merkeze alan bir yapıda bu model. Erdoğan şemsiyesi altında askerî güç; Fidan, Kalın, Duran gibi yeni elitler güven ve beceri algısının merkezinde duruyor.

Şemsiye kısmı, Erdoğan iktidarını destekleyenler bakımından doğrulayıcı, birleştirici ve belirleyici…

O zaman bir tarafta tahrip ve çöküşe, diğer tarafta yeniden kuruluşa dayalı iki siyaset algısı ile iki Erdoğan algısı yan yana yaşıyor.

Bu ülkede hüküm süren önemli bir paradoks…

Tarihçiler bir dönem “Abdülhamit paradoksu” diye bir tabir kullanırlardı.

Sultan Abdülhamit bir yönüyle son derece sert,........

© Karar