Hangi dönemde, hangi dengelerle yaşarsak yaşayalım; açılım evreni, demokratik esinti dönemi ya da otoriter aşama fark etmeksizin, Türkiye’nin değişmeyen sosyolojik verisi cemaatimsi toplum dokusu, dahası toplum anlayışıdır.

Bu doku ve anlayış sürekli siyasi sorunlar üretir.

Şu: Toplum, iç içe geçmiş, bütünleşmiş bir yapıdan çok, yan yana duran topluluklar serisi olarak karşımızdadır. Dindarlar, laik-seküler kesim, Kürtler, Aleviler, sol, milliyetçi gruplar, azınlıklar; zımni bir milletler düzeni içinde yaşarcasına farklı değer sistemleri içinde varlıklarını sürdürürler.

Güven, siyaset ve kolektif değerleri besleyen ortak sahalar elbet vardır; varlığımızı bunlar korur. Ama çatışmasız, eşit bir toplumsal doku genellikle geride durur.

Siyaset ve siyasi temsil de bu dokuya bir ölçüde bağımlıdır; en azından onunla bağlantılıdır. Siyasi partiler ülkede genel olarak temsil ettikleri kimliklerle tanımlanır.

Böyle bir yapıda bu gruplar arasındaki ilişkiler, karşılıklı kanaatler, karşılıklı kabul ve tolerans seviyeleri önemlidir.

Demokratik dalga, reform,........

© Karar