‘Bir Yusuf Masalı’nda geleneği mi aramalıyız? |
İsmet Özel’in şiirini takip eden kimi okur ya da eleştirmenler, “Bir Yusuf Masalı” 1999’da kitap hâlinde yayımlandığında, akıllarından, şairin şiirinde köklü bir değişim/ dönüşüm olduğunu, Özel’in geleneğe yöneldiğini geçirmiş olmalı. Eserin adı, “Münacat”, “Naat”, “Sebeb-i Telif” ve “Dibace” ile başlayan ve ‘bab’larla devam eden tertibi, hatta “Hüsnüyusuf Masalı”yla olan benzerliği ve şiirdeki bazı olağanüstü masal motifleri, ilk bakışta böyle bir zannı uyandırıyor doğrusu.
Ama eser okunduktan sonra açık biçimde görülür ki, Bir Yusuf Masalı’nın gelenekle bağı, en fazla mesneviye özgü tertibi veya masala özgü olağanüstü motifleri sebebiyledir. Dolayısıyla eser, ne “Kıssa-ı Yusuf” ne de “Hüsnüyusuf Masalı”ndan yola çıkılarak çözümlenebilir. Hatta gelenekle en çok bağ kuracağı düşünülen “Münacat” ve “Naat”ta da geleneği aramak, yanlış ve beyhude bir çaba olacaktır.
Bu girişten sonra asıl cevap arayacağım soru şu: İsmet Özel’in geleneğe bakışı ya da gelenekle münasebeti nasıl?
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyip, ardından da niçinini açıklamaya çalışayım. Kanaatimce gelenek/ hatta selef, sormaya, kendi olmaya, kendi sesini bulmaya, dolayısıyla ‘başka’lığa çok çok önem veren İsmet........