Başa getireceklerimizi düzene göre, düzenin kuralları içinde ve düzen için seçeriz. Hangi durumlarda ne olacağını bize düzen gösterir. Uyulursa rahat ederiz. Aksayanları değiştirmenin yolları da bellidir. Düzen düzen içinde değişerek işler.

Seçtiklerimizin kurallara uymamaları düşünülemez. Seçim kazanmayı sorumsuzluk kapısını aralamak için kullanmayı düşünmeleri ise normal bir düzende akla hayale sığacak iş değildir. Balık baştan böyle kokarsa vay halinize! Yusuf Has Hâcib’in Kutadgu Bilig şâheserinden, Koçi Bey Risâlesi’ne, Sarı Mehmet Paşa’nın Nesâyihü’l-Vüzerâ ve’l-Ümerâ’sına kadar siyasetnamelerde döne döne bunlar anlatılır. Binlerce yılın insanlık tecrübesinden süzülen yönetim düşünceleridir. Tarihin sesi burada yaradılışın sesiyle eşleşir.

Adı ne olursa olsun o eşleşmeden uzaklaşma bozar. Bizim düzen fikrine ters gidişimiz de öyledir. Yitiğimizi arayacağız. Pozitif hukuk, pozitif ahlâk gibi kavramlar, -hadi din tabiriyle söyleyelim- “nefsin iğvâsına” kanmamış zihinlerin eseridir ve bize doğru yolu gösterebilir. Kızacak varsa kızsın, adı dinden değilse de kendisi dindendir.

Buraya nasıl geldiğimizi belki çiğnenmiş kayıtlardan sıyrılarak bakarsak göreceğiz.

MEMLEKETİN ORTAKLAŞTIĞI BOZGUN

Bozduğumuz düzenin düzensizliğine sıkıca sarılıyoruz. Bakınca hepimiz düzen ister görünüyor fakat düzensizliğe hizmet ediyoruz. Kurallara uyana “enayi” gözüyle bakılan bir ülke haline geldik. Uymaya niyetli görünmemek bir yana kuralları dolanmayı meziyet sayar durumdayız. Büyük büyük örneklere girmeden de anlayabileceğimiz bir konu üzerindeyiz. Çünkü bozulmanın her yere........

© Karar