içkiye bakış açısı, toplumdan topluma değişir. Görecelidir. / Gelenekler, görenekler, dinsel yargılar değerIendirmeler çok farklıdır. Kimi toplumlarda şarap "kutsaldır”, kimi toplumlarda da "affı mümkün olmayan günah..." Kimi toplumlarda "bacak bacak üstüne atmak, ya da bacaklarını masanın üzerine uzatmak" çok normal sayılırken, kimi toplumlarda da "saygısızlığın, terbiyesizliğin, ahlaksızlığın kendisi” olarak görülür. Her toplumda "ayıp, günah, yasak, zararlı" kavramları çok farklı anlamlarla değerlendirilir. Bu bakımdan "sosyal ve kültürel doğrulafl toplumdan topluma çok büyük farklılıklar içerir. İçki her kültürde-en yasak olanında dahi-yerjni alır; kimi toplumlarda on sekiz yaşını tamamlamış her yetişkin, "kimseye rahatsızlık vermemek” koşuluyla serbestçe içkisini alıp içebilir. Hatta kimi ülkelerde buna yasaklı maddeler de dahildir. "Ayıp" sayılmaz, yadırganıp kınanmaz da. Ama kimi toplumlarda "suçlanmak, aşağılanmak, hakaret edilmek" nedeni olarak görülür. Efendi efendi içse de yine kuşkulu gözlerle bakılır. Kimi toplumlar "cinsel sapmalardan doğan ilişkileri” eski çağlarda "öldürülme nedeni" sayarken, bugün büyük bir hoşgörü ile "yasal evliliklerine” dahi izin verebiliyorlar. Sosyal, kültürel ve ahlaki sorunlarını çözmüş, ekonomik yönden güçlü, kendine inanan ve güvenen ileri toplumlarda bu tip ilişkiler göze batma noktasından çok uzaktadır.

Okuyan, eğitilen, yetiştirilen her çocuk içinde yaşadığı toplumun ölçütlerine az da olsa uyar. Küçük yaştan itibaren ailesinden, çevresinden ve toplumsal olaylardan görerek, yaşayarak, yaparak şartlanmıştır, kendiliğinden, ayırtına varmadan almıştır toplumun kurallarına.

Gelenekler, görenekler, dini inançlar, ahlak, hazırdırlar ve çocuk onların içine doğar. / Toplum her çocuğun tarlasıdır. Oradan beslenir.........

© Karadeniz'de sonnokta