Türk futbolunun yıllardır çözemediği temel meselelerden biri, paranın nerede üretildiğinden çok nereye harcandığıdır. Milyarlarca liralık yayın gelirlerinin, astronomik transfer bedellerinin, yüksek primlerin ve gösterişli organizasyonların konuşulduğu bir futbol ekonomisinde, sistemin en alt katmanındaki amatör kulüpler hâlâ birkaç yöneticinin kişisel fedakârlığıyla ayakta durmaya çalışıyor.

Ortada ciddi bir paradoks var. Futbolun vitrini büyüdükçe temeli fakirleşiyor.

TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu futbolun farklı kademelerini yakından tanıyan, kulüp yönetiminin ekonomik ve idari yükünü yaşamış bir isim. Bu nedenle filiz lisans, yeni lisans, vize ve benzeri işlemler üzerinden amatör kulüplerin önüne çıkarılan maliyetlerin hangi sonuçları doğuracağını herkesten daha iyi hesap etmesi beklenir.

Çünkü amatör futbolun ekonomik modeli yok denecek kadar sınırlı. Yayın geliri bulunmuyor, büyük sponsorluk anlaşmaları yapılmıyor, tribün hasılatı kulübün geleceğini finanse etmiyor. Buna karşılık forma, malzeme, ulaşım, yemek, tesis, antrenör ve lisans giderleri her sezon kulüp yöneticilerinin önüne kabaran bir hesap olarak geliyor.

Bu hesabın arkasında çoğu zaman bir kulüp bütçesinden çok insanların şahsi cüzdanları var.

Asıl mesele de burada........

© Karadeniz'de sonnokta