Birinci Dünya Savaşı sonrasında kurulan modern Türk Devleti, sömürgeleşmiş ve ümmetçi devletten farklı olarak yapılanmıştı.

Ekonomik kalkınmasını kendi kaynaklarından sağlamayı hedeflemiş, dış borç, yardım ve yabancı sermaye konularında isteksiz davranmıştır.

Kapitülasyonlardan kısa sürede kurtulmuş ve tam bağımsızlık politikası 23 Şubat 1945’e kadar sürdürülmüş, ancak bu tarihte ABD Hükümeti ile imzalanan Askeri Yardım Anlaşması ile eksen kayması başlamıştır.

Savaş sonrasında da imzalanan 10 milyon dolarlık kredi anlaşması ve süreçte yapılan her ‘’ikili anlaşma’’ temel politikadan yani kendi gücüne, kaynağına dayanma ilkesinden uzaklaşmasına neden olmuş ve günümüze kadar bağımlı kalmamıza sebep olmuştur.

Toplum, bunların olumsuz yansımalarının sebep olduğu zor yollardan geçildiğini ve sürekli istismar edilebilecek konular bulunduğunu görerek yaşarken tekrarlanan senaryoların da bitmediğinin farkındadır.

Sevr yanlıları, Sykes-Picot’cular ve yerli işbirlikçiler her ayaklanma, terör, mezhep çatışmaları, etnik farklılıkların kutuplaşmasından, ziyadesiyle memnun olmuş ve her fırsatta dışa bağımlılık gibi zayıf noktamızı istismar etmeye çalışmıştır.

Dışa bağımlılığımıza ve ABD Başkanının tehditkâr mektubuna rağmen Kıbrıs Barış Harekâtını yaparak olumsuz tecrübeler edinse de gerekli başarılı refleksi göstermiş ve sonrasında da yerli ve milli savunma sanayiine hızla yöneliş........

© Karadeniz'de sonnokta