De VN erkent nu de misdaad van de slavernij, maar alleen erkenning is geen genezing

Schrijver en medeoprichter van The African Calendar en Dishclosure

Dinsdag bestempelde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met 123 landen voor, drie tegen, 52 onthoudingen, de trans-Atlantische slavenhandel tot "de ernstigste misdaad tegen de menselijkheid ooit gepleegd." Een historisch moment. En toch.

Nederland onthield zich. Hetzelfde Nederland dat als enig Europees land excuses maakte. Hetzelfde kabinet dat 200 miljoen euro investeerde in "kennis en bewustwording." Maar als het aankomt op een stemming die ruimte opent voor herstelbetalingen, dan zwijgt Den Haag.

Nederland onthoudt zich. Niet alleen van een stem maar, zo lijkt het, ook van een volledig geheugen. Ze hebben er, zou Rutte zeggen, geen actieve herinnering aan. Ik ken de grammatica van dit zwijgen. Ik ben nakomeling van wat doorgaans wordt aangeduid als "tot slaaf gemaakten", maar wat ik liever omschrijf als de allesomvattende mens: mensen wier geschiedenis meerdere werelden, talen en systemen omvat, en wier erfenis verder reikt dan de ketens die men hen oplegde. Arubaans, Surinaams, wortelend in een geschiedenis die men liever als afgesloten beschouwt.

Geld is niet het antwoord. Maar het is ook niet de vraag.Het debat over herstelbetalingen dreigt opnieuw vast te lopen in juridische en politieke complexiteit, en die complexiteit is niet denkbeeldig.........

© Joop