De religieuze renaissance en de oorlogen van oude mannen

Een met steun van conservatieve gelovigen gekozen Westerse leider roept euforisch tegenover een groep aanhangers dat de oude religieuze leider van een ander land door zijn (Westerse) leger is vermoord. Het publiek joelt in extase. “God wil het”, hoor ik de mensen bijna roepen en de vergelijking met euforische kruisvaarders tijdens de bloedige kruistochten dringt zich onvermijdelijk in mijn hoofd.

Een voormalige wereldmacht voert een gewelddadige oorlog tegen zijn kleinere buurland terwijl zijn leider steunt op de grootste religie (van vrede) van zijn land. In de nog niet geaccepteerde vredesvoorstellen staat het herstellen van de religieuze status quo tussen meer wereldlijke eisen over grondgebied.

Een klein maar militair sterk land in de Levant besluit na decennia van oorlog voeren dat het de macht van zijn gemilitariseerde samenleving moet inzetten om kleinere militair zwakkere partijen links en rechts van haar grenzen grotendeels van de aardbodem te vegen waarbij grote aantallen burgerdoden en gedode journalisten acceptabele bijkomende schade zijn. De regering van dat land steunt volledig op de........

© Joop