De wooncrisis verschuift naar de onderhoudsmarkt

Uit recent onderzoek van het FD blijkt dat woningcorporaties hun onderhoudskosten sinds 2018 met ongeveer 60 procent hebben zien stijgen. Een verouderende woningvoorraad, complexere installaties, verduurzamingsopgaven en een krappe aannemersmarkt drijven de kosten voor hen steeds verder op.

Jarenlang was Nederlands vastgoed voor investeerders en beleggers een relatief voorspelbare kasstroommachine. Woningen werden aangekocht, verhuurd en leverden maandelijkse huurinkomsten op. Aangevuld met waardestijgingen op de lange termijn.

Dat verhuurmodel is de afgelopen jaren echter steeds verder onder druk komen te staan. Huurregulering, fiscale veranderingen en toenemende politieke aandacht voor betaalbaarheid van huurwoningen hebben het verdienmodel van verhuur minder rendabel gemaakt.

Wanneer verhuur minder oplevert, wordt onderhoud aantrekkelijkerIn een markt waar huurinkomsten minder flexibel worden, groeit logischerwijs de belangstelling voor andere schakels binnen dezelfde vastgoedketen. Woningen blijven immers objecten die voortdurend onderhoud nodig hebben.

Daken slijten, installaties verouderen, gevels moeten worden hersteld en verduurzaming is inmiddels geen keuze meer, maar beleid. Onderhoud is een structurele verplichting. En juist die noodzakelijkheid maakt de woningmarkt economisch interessant.

Onderhoud wordt een markt van schaarsteDe onderhoudssector in Nederland bevindt zich in een structurele markt van schaarste. De vraag neemt toe door voornoemde verouderende........

© Joop