Türk futbolu yıllardır aynı kısır döngünün içinde dönüp duruyor.

Bir yanda milyonlarca euro harcanan yabancı transferler, öte yanda ter dökerek yetişen, sahaya çıkma hayaliyle yanıp tutuşan genç Türk oyuncular. Peki bu gençler nerede kayboluyor?

Cevap acı ama nettir: Sahanın kenarında.

CESUR BİR ZİHNİYETİN İZİNDE...

1984 yılında henüz 17 yaşındaydım. Karşıyaka Spor Kulübü, o dönem ikinci ligde mücadele ediyordu; bugünün birinci ligi seviyesinde. Bizi sahaya süren teknik ekip, bize güvendi. Önemli maçlarda bile tereddüt etmeden genç oyuncuları kullandılar ve kazanmayı düşündüler. Yaşımız değil, potansiyelimiz önemliydi onlar için.

O kadronun içinden çıkan isimler tesadüf değildi. Recep Umut, Metin Selçuk, İmdat Yılmaz, Ülgen Durak, Fuat Karapınar, Yusuf Tepekule, Okan Bilişli... Bu isimlerin büyük çoğunluğu ilerleyen yıllarda ulusal takımlarda çeşitli yaş gruplarında görev aldı. Bu başarı tesadüfen gelmedi. Arkasında bize verilen özgüven, samimi yaklaşım ve gerçek bir emek vardı.

Bu noktada o cesur yürekli büyüklerimizi bir kez daha saygıyla anmak istiyorum: Sait Gürsoy, Ahmet Çelenay,........

© İz Gazete