Geçmişin kötü deneyimlerinin ve geleceği belirsizliğinin yarattığı endişeden bağımsız bir hayat yaşamak demek, insanın içinde bulunduğu anda olması, herhangi bir etkiden bağımsız olarak onu yaşaması demektir. Anda kalmanın, şimdide olma anlayışının en önemli ve ilk gerekliliği, az önce de bahsettiğim gibi, zihnin herhangi bir başka zamanda ve orada olmuş olanlarla ilgilenmiyor olmasıdır.

Bunun için de insanın yaşadığı her anın geride kaldığını ve “şimdi” olarak saymadığımız her anın da henüz yaşanmamış olduğunu kabul etmek gerekir.

İnsanın yaşamında geride bıraktığı zamanları ve içine aldığı, bazısı iyi bazısı kötü olan an ve deneyimleri, zamanla beraber geride bırakması kolay olmamaktadır. Pek çok insan, geçmişte yaşanmış, bitmiş ve belki de üzerinden çokça zaman geçmiş; konu, olay, durum ve bunlardan edindiği kötü deneyimlerin yarattığı acıyı geride bırakamamaktadır. O deneyim ve onunla ilişkilendirilmiş duygular insanın yaşamında geride kalması gereken bir öğeye, tatsız bir anıya dönüşmesi, geçmişin tozlu raflarında yerini alması gerekirken aksine bugünün ve geleceğin belirleyicisi olmaktadır. Kendi sorumluluğu da olsun veya olmasın geçmişte yaşanmışlara saplanan her insan için bu, anda kalmayı, içinde bulunduğu anın koşullarına ayak uydurmayı engellemektedir.

İnsanın, yaşama dair zamanla fark ettiği önemli detaylardan biri de endişelendiği, zaman zaman korktuğu geleceğin de aslında henüz var olmamış anların bir sonucu olduğudur. Henüz bu farkındalığa sahip olmamış her birey için gelecek, kendi zihninin kurgusal becerisinin ürünü olan, sanki gerçekmişçesine ona eziyet eden bir zindana dönüşür. İnsan, kurmaca bir dünyada kapana kısılır hem de onu oraya hapsedenin de oradan çıkarmayanın da kendisi olduğunu bilmeden. Aslında bazen hem mahkûm hem de gardiyan olduğunun farkında olsa da kendini o esaretten kurtarma cesaretini de gösteremez yine de insan.

Şu andan önceki ve sonraki herhangi bir zamanla........

© İz Gazete