We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

BAKELE

1 2 1
01.03.2021

BAZI hikâyeler vardır hikâyeden öte…

Bizi içimizden yakalar.

Hem ne yakalama…

Tam da özünden, derininden.

Sevmenin bin bir şekli vardır.

Bunu ifade etmenin de nice şekilleri bulunur.

Herkesin basmakalıp otomatik bir serilikle söylemeye çalıştı sevgi sözcükleri duymaktan daha iyi değil mi size özgü bir tek hece.

Size özel.

Sizin için coşup taşmış gelen bir boğaz yutkunması.

Benim cevabım evet.

Sizi bilmem.

Dilerseniz karar vermeden evvel sosyal medyada dolaşan şu hikâyeyi okuyun.

“BENİM babaannemdi, ama bütün köyün, annemgilin ve dedemin dediği gibi “Bakele” derdim ben de ona. Dedeme ise dede.

Dedem, babamın anneme davrandığından daha iyi davranırdı Bakele’ye.
“Sen yorulma, ineği ben sağarım.” Gider sağardı.
“Su vereyim mi Bakele?” Verirdi.
Bazı geceler çok soğuk olurdu yayla, “Dur Bakele…” derdi elindeki odunları alıp. “Sobayı ben yakarım.” Yakardı.
Şehre indiği her sefer kalın kalın kitaplar getirip “Bakele…” derdi, “Al. Oku sen. İşlere ben bakarım.” Bakele dedeme kocaman güler, “Sağ ol İbrahim.” deyip gömülürdü getirdiklerinin arasına.

Okurken, suyun altına girmiş de nefesini tutuyormuş gibi gelirdi bana. Sıkılırdım önce, sonra korkardım, sonra gidip dedemin eteğini çekiştirir, “Bakele’ye bi şey mi oldu dede?” diye sorardım. “Şşt.” derdi dedem. “Okuyor oğlum, ne olacak? Hadi gel, biz de gazetenin resimlerine bakalım seninle.” Alırdı beni kucağına, işaret parmağıyla göstere göstere okur, anlatırdı.

“Sen niye okumuyosun dede?”

“İşte ben de gazete bakıyorum ya.”

SEZGİN Kaymaz’ın “Egoist Okurdan alınmıştır” diyerek aktardığı hikâye şöyle devam ediyor.
“Yanlarına gittiğim her yaz bir şeyler öğrenirdim. Kitap okunur, gazete bakılırdı meselâ. Sağılan ineğin arkasında durulmazdı. Uyuyan köpeğin yakınından geçilmez, eriğe tırmanılmaz, örümcek, kelebek öldürülmezdi.
Öğrenirdim.
Bakele macirdi.

“Macir ne demek dede?”

“Göçmen demek oğlum.”

“Göçmen ne demek?”

Başka memleketten gelmiş insan demekti.

Okul gibiydi benim için köy. Duvarsız, çatısız. Kışın şehirde okurdum, yazın köyde.

Yazdan........

© İstiklal


Get it on Google Play