Sınır ihlali tüm zamanların ve genel insanlığın dikkat etmediği ve bu sebeple açmak ve aşmak namına bin bir türlü yol, yöntem ve form geliştirerek sadece kendisini aldattığı eylemdir.

Bu anlamda Modern insanın sınır ihlalinde ki yanılgısı “Yaklaşma” emrinde ki içeriğin ve tehlikenin boyutlarını külli bağlam da fark edememesi ya da günahın İçine Yürüyen İnsan olmasına rağmen sınırın dışında kaldığı sanısıdır.

Bugün hiç kimse “bunu yapıyorum” diye başlamaz.

“Ben sadece bakıyorum.”

“Ben sadece konuşuyorum.”

“Ben sadece takılıyorum.”

Ve kimse şunu fark etmez: sen sınır ihlali içindesin ve zaten yürüyorsun!

Kur’an “yapmayın” demez.

Çünkü mesele sonuç değil, süreçtir.

Modern insanın en büyük yanılgısı: ilk adımı ve yürümeyi masum sanmasıdır.

Sınır ihlali dediğimiz tehlike bir bakışla başlar,

Ne kadar “Zararsız.” Değil mi?!

Zihne bir tohum bırakır.

Bırakılan tohum düş/ünceye dönüşür

Artık o görüntü gitmez.

Ara ara gelir ve sonra sıklaşır!

“Ben sadece........

© İstiklal