Her Gece Vefat Eder İnsan |
Her insan aslında her gece vefat eder. Uykuya dalarken dünyadan, sevdiklerinden, telaşlarından ve yarına dair bütün hesaplarından bir süreliğine ayrılır. Sabah yeniden uyanmak ise insana verilmiş yeni bir ömür, yeni bir başlangıçtır. Fakat hiçbir sabahın bizim için kesin olmadığını çoğu zaman unutuyoruz.
Biz, ağzımızın tadını kaçıran ölümü daha sık analım ki ölüm günümüz Şeb-i Arûs, yani düğün bayram günümüz olsun. Ölüm, Yunus Emre’nin ifadesiyle, âsûde bir bahar ülkesine göç olsun bizim için.
Hayırlı bir ömür, hayırlı bir ölüm dileyelim. Çünkü ölüm, insanın karşılaşacağı en büyük ibret dersidir. Ecel tam vaktindedir; Azrail ne erken gelir ne de geç kalır.
Bütün bu hakikatlerin farkında olsak da dünyaya niçin geldiğimizi, ne olacağımızı, yaratılış gayemizi ve bu dünyaya gönderiliş hikmetini tam anlamadan ölmek istemiyoruz. Ruhumuzun derinliklerinde biriken sorulara cevap bulmak, hayatımızı o cevapların ışığında yaşamak istiyoruz. Ne var ki çoğu zaman bu soruları kendimize sormayı bile erteliyoruz.
Kaldı ki dünya denen değirmen kimleri öğütmemiş ki seni öğütmesin?
İdeallerimiz, menfaatlerimiz, arzu ve heveslerimiz uğruna ihmal ettiğimiz sağlığımız... Vazgeçilmez sandığımız dünyanın keşmekeşi içinde kıymetini bilmediğimiz, şükrünü eda edemediğimiz ne çok nimet varmış! İnsan, çoğu zaman kaybetmeden sahip olduklarının değerini anlayamıyor.
Hayli varlıklı bir adam, ölüm döşeğinde oğlunu........