Dernekler ve vakıflar neden kurulur?

Toplumsal dayanışmayı güçlendirmek, ihtiyaç sahibinin yanında olmak, insanların ortak bir amaç etrafında birleşmesini sağlamak için… En azından olması gereken budur. Çünkü dernekçilik ve vakıfçılık, yalnızca tabela asmak ya da bağış hesabı açmak değildir. Her şeyden önce güven işidir, vicdan işidir, sorumluluk işidir.

Ne yazık ki zaman zaman bu güvenin kötüye kullanıldığına şahit oluyoruz. İnsanların yoksulluğa, hastalığa, çocuklara, afetlere ve çaresizliğe karşı duyduğu hassasiyet, bazı yapılar tarafından bir gelir kapısına dönüştürülebiliyor. Acı, yardım çağrısının konusu olmaktan çıkıp pazarlama aracına dönüşüyor. Fotoğraflar, videolar, gözyaşları ve dramatik ifadeler üzerinden insanların vicdanına baskı kuruluyor.

Burada mesele yalnızca bir vakfın ya da tek bir derneğin yaptığı değildir. Asıl sorun, toplumun merhamet duygusunu kazanca çevirmeyi alışkanlık hâline getiren anlayıştır. İyi niyetle bağış yapan vatandaş, parasının gerçekten ihtiyaç sahibine ulaşıp ulaşmadığını bilmek ister. Bu en doğal hakkıdır. Çünkü bağış, sorgusuz sualsiz teslim edilen bir para değil; yerine getirilmesi gereken bir emanettir.

Bir yardım kuruluşu ne........

© İstiklal