We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

EBTER

7 2 5
30.01.2019

Seha L. Meray, 1923 yılında imzalanan Lozan müzakerelerinin zabıtlarını 1969’da latinize etmiş ve “sunuş” başlığı altında şu değerlendirmeyi yapmış;

“Konferans tutanakları, Türkçeye, bir kurulca çevrilmiş ve 1924’de yayınlanmıştır. Şu var ki, eski yazı ile basılmış olan bu çevirinin dili, değil gelecek kuşakların, değil bugünkü genç kuşağın, orta yaşa varmış olanların bile anlamakta güçlük çekeceği- birçok yerlerini de anlayamayacağı- ölçüde ağır ve eskidir” (Meray; Lozan, c. 1, Takım 1, kitap 1, s. IX).

1924 yılında basılmış olan metin dilini “gelecek kuşakların” anlaması mümkün değilmiş.

Ne demekse “gelecek kuşak?”.

“Gelecek” nereye gelecek? Cümlenin siyak ve sibakından “istikbal” demek istediği anlaşılıyor yazarın.

“Kuşak” derken de “nesil” demek istiyor olmalı.

Yani “nesil” kelimesini kullansa ne olur?

Bele sarılan “kuşak” kelimesini kullanmak Meray’a daha şık gelmiş olmalı…

1923 yılının lisanını 1960’lı yıllara intikal ettiremeyen bir zihniyet istikbale neyi ve nasıl taşıyacak?

“Gelecek kuşaklar” anlamayacaklarmış…

Meray........

© İstiklal