Son zamanlardaki şiirlerimde daha çok tasavvuf esintisi, içe dönüş, yürek sesini daha fazla dinleme, uhrevi alemi daha fazla düşünme ve Dünya’da insan olmanın sorumluluğunu daha fazla hissetme ağır basmaktadır. Bu nedenle de şiirlerimde eskiye nazaran daha fazla tasavvuf esintileri ve yürek haykırışları bariz bir şekilde fark edilmektedir.

Bunu siz neye bağlarsınız bilemem. Ben bunu yaşımın ilerlemesine bağlıyorum.

İşte son üç şiirim ve tasavvuf esintileri.

"Allah, emrinde (işinde) galiptir,

fakat insanların çoğu bunu bilmezler."

Kendini serbest, başıboş mu sandın.

Böyle düşünürsen yandın ha yandın.

Allah asla ve asla abes iş yapmaz.

Bunu bilen doğru yoldan hiç sapmaz.

Ezelden belli her şey, takvimi bekler.

Düşün ve anla, hangi iş, kimi bekler?

İlahi planda her şey tıkır tıkır işler.

Sebepsiz değildir, gelişler ve gidişler.

Sen çalış, kaderindeki neyse ara.

Hakk'tan ayrılma, bollukta ve darda.

Gece gelip geçer, sabah ulaşır an.

Gece-gündüz her daim sınanır insan.

Sınananlara akıl ve irade dayanak.

Aklını kullanmayan en büyük ahmak.

Hayat ancak sabır ve........

© İstiklal