Bir ülkede hürriyet kıymetlidir. Sanat kıymetlidir. Fikir kıymetlidir. Fakat hiçbir hürriyet, bir milletin mukaddeslerini tahkir etme imtiyazına dönüşemez. Hiçbir sahne, inanan insanların kalbini inciten bir gösterinin meşrulaştırma alanı sayılamaz.

İranlı müzisyen Mohsen Namjoo’nun Ankara’da konser vermeye hazırlanması üzerine ortaya çıkan toplumsal tepki, basit bir konser tartışması değildir. Bu mesele, Türkiye’de kamusal hayatın hangi hassasiyetler üzerine yükseleceğiyle ilgilidir. Kur’an-ı Kerim ayetlerinin müzik eşliğinde ve inananların rızasını, edebini, hassasiyetini hiçe sayan bir biçimde kullanıldığı iddiaları ortadayken, “bu sadece sanattır” demek meseleyi hafife almaktır.

Sanat, insanı yüceltir. Hakikate kapı aralar. Toplumun acılarını, sevinçlerini, arayışlarını anlatır. Ama sanat adı altında kutsala hoyratça dokunmak, milyonlarca insanı incitmek, sonra da bunu ifade özgürlüğü ambalajıyla sunmak sanat değil, provokasyondur.

İşte bu yüzden Ankara’da planlanan konserin iptal kararı, yalnızca idari bir işlem olarak görülmemelidir. Bu karar, devlet aklının toplumun manevi dokusunu ciddiye aldığını gösteren önemli bir tavırdır. Bu karar, bürokrasinin soğuk dili içinde bile güçlü bir anlam taşımaktadır: Bu milletin mukaddesleri sahipsiz değildirin eylem bulmuş halidir.

Bu noktada İçişleri Bakanı Sayın Mustafa Çiftçi’nin şahsında ortaya konan hassasiyet ayrıca dikkat çekicidir. Sayın Çiftçi’nin tavrı, sıradan bir idari refleks değil; milletin ruh köklerini bilen, devlet aklını toplum vicdanıyla buluşturan yüksek bir sorumluluk örneğidir. Makamların yalnızca yetkiyle değil; basiretle, ferasetle ve milletin değerlerine sadakatle taşınabileceğini göstermiştir.

Devlet adamlığı tam da böyle zamanlarda belli olur. Toplumun sinir uçlarına dokunan, milletin........

© Internethaber