Derler ki bir milletin geleceği, gençlerinin ufkuyla şekillenir. Gençlik sadece yaş bakımından taze bir dönem değildir. Aynı zamanda ideal, heyecan, arayış ve sorumluluk dönemidir. Bu sebeple Türk gençliği, yaşadığı ülkeyle yetinmemeli; tarihî ve kültürel bağlarla bağlı olduğu geniş coğrafyayı da tanımalıdır. Bu durumda karşımıza “Türk Dünyası” kavramı çıkar.

Türk Dünyası; tarih boyunca aynı kökten beslenmiş, ortak dil, kültür, inanç, gelenek, edebiyat ve tarih mirasına sahip Türk topluluklarının yaşadığı geniş coğrafyanın adıdır. Anadolu’dan Azerbaycan’a, Kazakistan’dan Kırgızistan’a, Özbekistan’dan Türkmenistan’a; Kırım’dan Balkanlara, Doğu Türkistan’dan Gagauz yurduna kadar uzanan büyük bir kültür havzası Türk Dünyası’nın parçalarıdır. Bu dünya, siyasi sınırlarla birbirinden ayrı görünse de gönül, tarih ve kültür bakımından birbirine bağlıdır.

Bu noktada siyasi harita ile kültürel haritaya doğru bakmak gerekir. Siyasi haritalar devletlerin sınırlarını gösterir; kültürel haritalar ise milletlerin hafızasını, gönül bağlarını, dilini, musikisini, inancını, edebiyatını ve tarihî yürüyüşünü gösterir. Aslolan çoğu zaman kültürel erk, yani kültürün taşıdığı derin güçtür. Çünkü siyasi sınırlar zamanla değişebilir; fakat kültür coğrafyası, milletlerin asıl hafızasını ve ruhunu yaşatır.

Türk tarihine dikkatle bakıldığında görülür ki Türklerin siyasi haritaları ile kültürel haritaları örtüştüğü dönemlerde hem Türkler huzur bulmuş hem de komşu ve akraba halklar daha güvenli, daha dengeli ve daha müreffeh bir ortamda yaşamıştır. Çünkü Türk kültür havzası fetih ve hâkimiyet fikriyle beraber; adalet, düzen, hoşgörü, dayanışma ve birlikte yaşama ahlakıyla da şekillenmiştir. Buna karşılık Türkler ne zaman kültür coğrafyalarını koruyamamış, kültürel iradelerini zayıflatmış ve tarihî hafızalarıyla........

© Internethaber