Şimdi bu toprak benim oğlumu alıp yuttuysa her şeyi yutabilir tamam mı? Genç beyaz yüzüne şu kara toprağı attılarsa, kürekleyip kürekleyip attılarsa alladığınız pulladığınız, her sabah aynada kontrol ettiğiniz o tertemiz yüzünüze de şak diye çarpacak.

Bu olduğunda kurtlar hüzünle ulumayacak dağlarda. Bir yağmur damlası yapraklardan süzülüp yavaş çekim düşmeyecek. Trafik devam edecek o sırada, kornalar çalacak. Mezar kazıcı bahşiş isteyecek falan.

Ardınızdan bazen sizi anacaklar. Bir pencereyi araladıklarında bir an akıldan geçeceksiniz. Galiba o sırada ezan okunuyor olacak.

Dünya; yarpuzu, sıçrayan balıkları, horoz şekerleri, diriltici rüzgârları, değirmenleri, köprüleri ile sizden saklanacak. Onu asla bir daha bulamayacaksınız.

Sizinle beraber okula ilk başladığınız günü de gömecekler. Eski bir tablo gibi her an tozlanacak hatıranız, kullanılmayan arka odanın duvarında. Bir gün kaldırıp atacak birileri. Sayısız kitap yazanlar, sayısız kitap yazarının arasına karışıp buğulanacaklar.

Tarlalarda tepelikli bir kuş şakıyacak. Hiç bilmeyeceksiniz. Şehir hatları vapuru köpüklü şeritler........

© İnsaniyet