Ραγισμένα τσιμέντα, δακρυσμένος ουρανός, θλιμμένος θρίαμβος
Ο ουρανός της Θεσσαλονίκης είχε μαυρίσει από νωρίς το πρωί της Κυριακής. Αρμονικά συνδυασμένος με όσα είχε να φέρει η μέρα στην ασπρόμαυρη οικογένεια. Οι σταγόνες της βροχής εντείνονταν, πολλαπλασιάζονταν. Σα δάκρυα που έτρεχαν από ψηλά και δε σταματούσαν. Το σκηνικό είχε στηθεί για μια βραδιά φόρο-τιμής. Μια βραδιά κορύφωσης του δράματος. Μια βραδιά ξεσπάσματος. Μια βραδιά ξορκίσματος της μοίρας με την οποία θα αναγκαστεί να πορευτεί για........
