Mesleğimde ne öğrendiysem kendisinden öğrendiğim “usta”m Ahmet Güner Elgin’i rahmet, saygı ve özlemle anıyorum.

Ustam hakkında yazmak, onu anlatmak benim için çok zor.

Korkarım onu yanlış anlatmaktan, incitmekten.

Evet sertti. Eblehlere/eblehliğe prim vermezdi.

Kolay beğenmezdi, dünyasına kolay girilemezdi.

Ben o dünyaya girdiğimi yanına çırak yazıldıktan altı yıl sonra İstanbul (Yeni İstanbul) gazetesinde çalışırken fark ettim.

O sabah İstanbul’un büyük salonuna girdiğinde elindeki gazeteye eliyle havada bir tur attırdıktan sonra “Birinci sayfayı kim yaptı?” diye sordu.

Behçet Necatigil’in ölüm haberini de kullandığım bir sayfaydı.

Çekine çekine, “Ben yaptım…” dedim.

Yanıtı sadece “Güzel olmuş.” oldu.

Bu, hakkımdaki ilk güzel sözüydü.

Çıktım üst kata, odasına girdim.

Cesaretimi toplayıp ne demek istediğini sordum.

Yanıtı yine çok kısaydı: “Güzel olmuş dedik ya…”

Bu benim için........

© Hürses