Yıllar öceydi, 2000 yılını görebilir miyim diye düşünüyordum.

Şükür gördüm, üstüne de 25 yıl ekledim.

Yıllar ne çabuk geçiyor günler arasından.

İnsan zaman zaman eskiye dalıp gidiyor; bayramlarda seyranlarda.

Yılın son günüyle ilgili ÜSTÜ KALSIN’ı yazmaya niyetlendiğimde de eskilere daldım gitti.

Aklımdan geçenleri toparladıktan sonra ortaya bu yazı çıktı.

.........

Yılbaşı deyince, aklıma akrabalarla bir arada olmanın, güle oynaya tombala, fırdöndü oynamanın dışında kestaneli hindi dolması geldi.

Hay Allah!..

Rahmetli anacağım ne de güzel yapardı.

Ama hindi kimden alınacaktı?

“Baba hindi”leri önüne katıp elinde uzun sopasıyla 1950’lerin Üsküdar sokaklarında gezdiren “hindi çobanı”ndan mı, yoksa çarşıdaki tavukçulardan mı?

O zamanlar bu bizim sorunumuz değil; önce babalarımızın, sonra da yılbaşı sofralarını hazırlayacak annelerimizin sorunuydu.

Ama hindiler beslemek biz çocukların göreviydi.

Bahçede hindi beslemek çok uzak günlerden bir anı şimdi.

İstanbul’da 70 yıl önce yeni yıl nasıl karşılanıyordu, yılbaşı sofraları nasıl hazırlanıyordu, o uzun gecede neler yapılıyordu?

Hiç merak ettiniz mi?

……..

Üsküdar’da iki odalı kiralık memur evinde akrabalarımıza sıcak bir yılbaşı gecesi.

O gecenin telaşı günlerce önceden başlamıştı.

Bir heyecan, bir........

© Hürses