İyi Yönetişim ve Dört Mevsim |
Bazen farkına varmadan bir yaz akşamından sonbaharın serinliğine geçiyoruz.
Sonra kış geliyor; doğa yavaşlıyor, dinleniyor.
Yeniden uyanış, yeniden hareket, yeniden umut.
Doğa bize her yıl aynı şeyi hatırlatıyor:
Hiçbir mevsim sonsuza kadar sürmez.
Kurumsal hayat da aslında bundan çok farklı değil.
Şirketler de büyür, olgunlaşır, zorlanır, dönüşür, yenilenir.
Kimi zaman fırsatların yükseldiği bir “bahar”, kimi zaman performansın ve üretkenliğin zirve yaptığı bir “yaz”, kimi zaman sonuçların değerlendirildiği bir “sonbahar”, kimi zaman da yeniden yapılanmanın ve geleceğe hazırlanmanın “kış” dönemini yaşarlar.
Burada asıl mesele, kurumun hangi mevsimde olduğu kadar, o mevsimi nasıl yönettiğidir.
İyi yönetişim belki de tam burada başlar.
İLKBAHAR: Uyanış ve fırsat
Bahar, doğanın yeniden doğuşudur.
Kurumsal hayatta bahar; yeni fikirlerin, yeni stratejilerin, yeni yatırımların ve yeni fırsatların ortaya çıktığı dönemdir.
Bu dönemde yönetimlerin en önemli görevi, yalnızca büyümeyi istemek değil, doğru fırsatı doğru zamanda görebilmektir.
İyi yönetişim; değişimi fark eder, fırsatları değerlendirir, ancak heyecan ile ihtiyat arasındaki dengeyi de korur.
Çünkü her yeni filiz, güçlü bir ağaca dönüşmeyebilir.
Bu nedenle baharın yönetişim ilkesi: Fırsatı görmek, riski unutmamak.
YAZ: Büyüme ve performans
Yaz, enerjinin ve üretkenliğin mevsimidir.
Kurumsal yaşamda yaz; stratejilerin uygulandığı, yatırımların sonuç verdiği, büyümenin ve performansın öne çıktığı dönemleri temsil eder.
Ancak büyüme, beraberinde başka bir soruyu getirir:
Bu büyüme sürdürülebilir mi?
İyi yönetişim yalnızca bugünün performansına bakmaz. Bugünkü başarının yarının kapasitesini tüketip tüketmediğini de sorgular.
Kısa vadeli başarı ile uzun vadeli değer yaratma arasındaki denge burada önem kazanır.
Çünkü kurumlar yalnızca büyümek için değil, kalıcı........