We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ondan önce yaşadıklarımı affetmiyor

20 1 10
26.07.2022

Ondan önce yaşadıklarımı affetmiyor

Merhaba Yeşim Hanım,


1.5 sene önce sosyal medya üzerinden birisiyle tanıştım ve o günden beri birlikteyiz. Biz devamlı buluşamıyoruz. İlişkimiz boyunca 10 defa belki buluşmuşuzdur. Farklı şehirlerde yaşadığımız için iki-üç gün birbirimizin yanında kalıp daha sonra ayrılmak zorunda kalıyoruz. O 24 yaşında, üniversitesini bitirmiş, mesleğini eline almış birisi. Ben ise hala okuyorum. Yirmi yaşındayım, üniversiteye gidiyorum. Bu 1.5 sene 20 yıl gibi bir süre. Yaşadığım ilk ilişkiler lise yıllarından kalma, çocuklukla yaptığım hatalarla dolu bomboş şeylerdi. İlişkimizde ben bunları anlatmak istemedim. O da kendi mazisini anlatmadı ama 'ben her şeyi yaşadım' dedi. Bir süre sonra “Ben yalandan asla hoşlanmam, tamamen silerim.” gibi çok dolu dolu sözler duymaya başladım ondan. İlk günden beri benim kalbimde tamamen yer etmişti zaten, kaybetmekten çok korkar oldum. Eski ilişkilerimde anlatmadığım şeyleri ona anlatmaya başladım. Ona yalan söylediğimi düşündüm. Her şeyi tek tek anlattım. Çocukluğuma, anaokulunda, ilkokulda yaşadığım en küçük, en çocuksu olaya kadar her şeyimi anlattım. Bu onun kafayı yemesine sebep oldu tabi. Ama her anlattığım olayı ağlayarak, sanki çok kötü bir şey yapmışım gibi anlatıyordum. Onun beni affetmesini, beni kabul etmesini istiyordum. Bazen hiçbir şey söylemeden beni kabul ediyordu. Bazen de o kadar çok kızıyordu ki kendimi çok kötü ve aptal hissediyordum. Sürekli kendimi ona kabul ettirmeye çalışıyordum, af diliyordum. Bir saatten sonra ben de çok kötü etkilendim. Eskiden hiç düşünmediğim şeyleri bile o kadar çok düşündüm ki “nasıl açıklarım?” diye bu saçma anılar aklımda sürekli dolanmaya başladı. Beynimin içindeki sesi durduramamaya başladım. O kadar çok açıklama yaptım ki bir saatten sonra isimleri karıştırmaya başladım. Eskideki kişilerle rüyalar görmeye başladım. Ama asla istemediğim şeylerdi. Bu gördüğüm rüyaları da yine ağlaya sızlaya ona anlatıyordum. Konuşmuyordu benimle, çok kızıyordu. Çoğu zaman ayrılıyordu benden. Her yerden engelliyordu. Ben de farklı hesaplar açıp sürekli yazıyordum. Yalvarıyordum. Bilerek isteyerek görmediğimi, yapmadığımı söylüyordum. Kabul ediyordu. Geri başlıyorduk. Velhasıl bu olaylar bu şekilde sürüp gitti. Zaman içerisinde psikoloğa gittim ve ilaçlar kullandım ama işe yaramadı. O bir saatten sonra kabullendi, ben de düzeldim biraz. Sonrasında ise aynı şeyler. Kavga sebepleri bu olmasa bile herhangi bir kavgada saatlerce hiç konuşmuyordu benimle. Haklı da olsa haksız da olsa bir kelam bile etmiyordu. Yanlış anlaşılmasın, yan yana o kadar iyiyiz ki. Her şeyi unutuyoruz, ölüyoruz aşkımızdan. Ama en ufak şeyde o kadar uzaklaşıyor ki benden, çoğu zaman ayrılıyor. Genelde bir kavga olduğunda sürekli aramızı tekrar yapan benim. Ben dayanamıyorum onsuzluğa. Gurur, onur hiçbir şey dinlemiyorum. Hatta bir keresinde kalkıp 5-6 saatlik yolu gittim bana cevap versin, benimle konuşsun diye. Ben çok ısrar ediyorum, onun ise umurunda değil. Yazmak istemiyor. “Neden?” diye soruyorum. “Yıprandım, yoruldum.” diyor. Ama dediğim gibi, kendimi ona sürekli affettirmeye çalışan, dizlerine kapanan da benim. Bir sorun olduğunda yazıp arayan da benim. Neden yıprandı, benim için ne yaptı ki diyorum. Sonra........

© HTHayat


Get it on Google Play