İyi adamlar neden hep kaybediyor? |
Yeşim annem merhaba; 6-7 yıl sonra tekrar size yazıyorum. Ben size “annem” demiştim ve siz de “Bana annem diyen birini unutmam” demiştiniz… Şimdi dertler, problemler bitmiyor tabii ki de evlendim. Evet, evlendim o zamanında geçmez dediğim aşk acıları geçti, tekrar tanıdım, tekrar sevdim… Günümüze dönelim… 2025 yılında aynı iş yerinde tanıştık. Aslında çok fazla o iş yerinde çalışmadım ve birbirimiz ile çok fazla sohbet etme durumumuz da olmadı. Ancak daha sonra tanışmaya karar verdik ve açık açık söyledim hoşlandığımı… Görüşme teklifimi kabul etti, görüştük, kendisi olgunca davrandı ve gayet beni tanımaya istekli bir şekilde bitirdik ilk görüşmeyi. Kendine geçmişi sordum ve her zaman da sorarım bence sormak da lazım… “Kaç kişi hayatına girdi?”, “Eski sevgilin ile neden ayrıldın?” gibi sorular sordum. 2 yıl olmuş eski sevgilisiyle ayrılalı ama bu 2 yıl dolu dolu 2 yıl değil… 1 yılı diyelim… “Ben bıraktım onu. Evlenmek istiyordu ve ilgisizdi, cimriydi” dedi. İkinci buluşma 2-3 gün sonra oldu ve biz olmaya karar verdik. Her şey çok iyi gidiyordu; kriterlerim var içimde benim, bugüne kadar şıpsevdi olmadım asla hep mantığım ve kriterlerim doğrultusunda karar verdim. Eee tabii duygu da olmazsa olmazdı… Kriterlerime uygun birisi olduğu için ben de bir ilişkiye başladım, kendisi olgun ve anlayışlıydı… Aramızda 4 yaş var bu arada ben 27, o 23 yaşındaydı. Uzun uzun mesaj atmalar, karşılıklı güzel sözler… Her şey iyiydi ancak kendisi benim tam tersimdi. Ben dışa dönük birisiyim o içe dönük, ben çok özgüvenliyim onun her zaman özgüven problemi sorunu, kendini küçük görme durumu vardı. Yaşadığı hayattan memnun değildi gerçi bu durumda kim memnun ki neyse ama biz yine de iyi anlaşıyorduk… Hoşlandığımız şeyler şiir, müzik, istediklerimiz, sevdiklerimiz aynıydı… Sanki ruh eşimmiş gibi ben de farklı karakterde olup aynı şeyleri nasıl seviyoruz diye düşünmüştüm… Bana ilk 1 hafta sonra “Seni seviyorum” dedi ben üstünde durmadım ama şu an düşününce nasıl bu kadar kolay sevebiliyor? “Sevgi bu kadar basit bir şey mi?” diye düşünüyorum çünkü sevmem için saygı ve güven gerekiyor, zaman gerekiyor. Her neyse olabilir dedim; herkesin duyguları, hissettikleri farklıdır ama mantıklı bir insan olarak düşünmüştüm. Sonra benim maddi durumum ondan çok daha iyiydi; arabam vardı, param vardı, işletmem vardı. Bana kendisini küçük düşürecek şeyler söylüyordu, imreniyordu içten içe… “Keşke benim de arabam olsa ben de seni alabilsem”, “Ben şu an geçici, saçma işte çalışıyorum” vs şeyler söylüyordu ve ben olgunca karşılayıp bunların olabileceğini yeter ki istemesi gerektiğini ve vazgeçmemesi gerektiğini söyleyip destek oluyordum. Bir süre sonra eski sevgilim daha doğrusu ayrılmak istediğim ve peşimi bırakmayan bir kız mesaj attı ve eski fotoğraflar da vardı onları görmüş… Silmemiştim ben gerçekten eski geçmişimi temizleyip onun karşısına çıkmadım ve çıkmayı çok istedim; o kız yani eski sevgilim benim peşimi bırakmamışken tam olarak ben onu tanıdım ve birlikte olmaya başladık. Bir yandan o kızdan ayrılmaya çalışıyordum gerçekten de öyle ikisini idare etmek gibi bir amacım, isteğim, arzum olmadı hiçbir zaman. Daha sonra olay patladı. Ben onu sevdiğim için ve kaybetmemek için yalan söyledim “kuzenim” dedim…Daha sonra bu gerçeği öğrendi tabii… O güne kadar güvensizlik olmamıştı gerçeği öğrendikten sonra 20 gün kadar kaybetmemek için uğraştım. 20 gün sonunda her şey düzeldi. Sonra ben telefonuna baktım eski sevgilisiyle mesajlarını gördüm. Eski sevgilisine onunla evlenmek istediğini, onu çok özlediğini, ne yaptığını, nerede olduğunu, buluşmak istediğini ve işte bizim bu yaşadığımız sorunu, problemi anlatmış… İşte o eski sevgilisini unutamamış. Resmen çocuğa yalvarmış tekrar görüşelim diye… Ben bunları gördüm, öğrendim ve daha da ne öğreneyim? Eski sevgilisi güya demiş ki “Bu çocuk seninle evlenmez, bu çocuk seni kandırıyor, aldatıyor benim söylediklerim çıkınca bana yaz” demiş. İşte bunlar da olunca gitmiş benim şu anki eşim de eski sevgilisine yazmış. Sen haklıydın diye… Ben ayrılmak istedim daha sonra eşitlendiğimiz için benim kendisi de güvenimi kazanmaya çalıştı ve ben de onu tanıdığım için ve nasıl bir insan olduğunu bildiğim için anlık duygularla hareket ettiğini düşündüğüm için bir defaya mahsus kabul ettim böyle bir şeyi… Belki hiç kabul etmemem gerekiyordu belki o da eski sevgilimle bütün iletişim bağımı koparmadan beni kabul etmemesi gerekiyordu bilmiyorum. Bu kızın annesi çok baskın ve çok ön yargılı ve sülalesi de öyle… Biz ilişkinin ilk başlarında 3-4 saat görüştüğümüzde annesi 3-4 kez arıyordu hep “Ne zaman eve geleceksin?” diye… Annesinin baskıcı olduğunun o da farkındaydı aslında ama bu ona normal gelmeye başlamış çünkü hep annesiyle içli dışlı olmuş bugüne kadar… Kendi kararlarını verememiş hep annesi almış o kararları onun yerine ve annesini dinlemiş… Bazı kötü günler yaşamışlar babası ile ilgili… Her neyse bu eski sevgili konusu da patlayınca zaten annesi ön yargılı birisi olunca gidip annesine anlatmış ve annesi de “yalancı, dolandırıcı, seni sevmiyor, kandırıyor” gibi şeyler söylemiş. Ben sırf kızını merak etmesinler diye ilk 14 gün içinde gittim, hediyemi aldım, tanıştım ve güzel karşıladılar ancak ben şu anki eşimle çok sık görüşmem sorun oldu onlar için… Haftada 2 kez eve geç gitmesi ve 2-3 kez bende kalması sonra ailesi onaylamadı, istemedi. Ben de annemi aldım götürdüm tanıştırdım. Annem olduğuna bile inanmadılar benim. O gün ailevi problemim vardı ona bile inanmadılar. Her şey yalanlandı onlara göre, iftira atıldı, aile karakola gidip şikayet etti sonra kız arkadaşım beni sevdiği için kaçarak evlenmek zorunda kaldık. Her şey güzel gidiyor derken kavgalar, tartışmalar oldu. Bu normaldi aslında alışık olmadığımız bir şeydi… Bir gün protez saç kullandığım için İstanbul’a gittim ve söylemekten de çekindim. Eşim o gün işe gitmediğimi öğrenmiş halihazırda güvensizlik de olunca eşyalarını alıp annesinin evine gitti. Bu durumda annesini ailesine haklı çıkardı babası da annesi de halası da teyzesi de bana karşıydı zaten. Ben elimden gelen her şeyi yaptım tekrar geri döndürebilmek için anlattım, söyledim, olabildiğince uğraştım,........