Merhaba Yeşim Hanım, konum aslında basit gibi görünen ama birçoğumuzun yaşadığı güncel bir olay… Bir yakınıma bebeğime ait olan temel ihtiyaç malzemeleri verdim, emanet olarak yani kendi istedi “Kullanmıyorsan bana ver” diye… “Verir misin?” falan demek de yok… Şu an onunla küsüm, konuşmuyorum. Eşyalarımı nasıl geri isteyeceğimi bilmiyorum, başkasına vermediğinden de emin değilim açıkçası çünkü emanete sahip çıkar diyebileceğim biri değil. Kendisi kaprisli, alıngan, her şeyden nem kapan biri… Önceden bir araya geldiğimizde sohbet, muhabbet ederdik eve gidince bana “Sen bana böyle dedin ben çok üzüldüm, kırıldım” tarzında manipülatif mesajlar yazar, kendimi suçlu hissettirirdi. Halbuki kendi herkese alınır mı kırılır mı demeden her lafı söyler. Şu an kafam rahat ama eşyalarım kaldı, anılarım var… Bebeğime ait hatıralar istesem şimdi ondan da bi anlam çıkartır. Kendisi prenses gibi yaşamak istiyor ama etrafındakilere dünyayı dar ediyor. Bana bir akıl verin ne yapmalıyım bu konu benim için iyice mesele haline geldi. Ne zaman başımı yastığa koysam aklıma geliyor uyuyamıyorum.

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; yaşadığınız ilişki ister arkadaşlık ister sevgililik olsun bazen ilişkiyi yaşayıp içinden çıkmadan size ne yaşatıldığını tam anlamıyla kavrayamayabilirsiniz. Siz de bir arkadaşlık yaşamışsınız, ilk önce tolerans göstermişsiniz yine de yetmemiş huzursuz edilmişsiniz sonunda da sınırı koymuş arkadaşlığınızı kesmişsiniz zaten sağlıklı iletişim kuramadığınız biriyle yaşadığınız ilişkiyi geliştirip büyütemezdiniz. Her sözünüzün altını eşeleyip bir mana çıkarabilen kişi kendini geliştirememiş biridir. Böyle kişiler kendi iç huzurunu yakalayamadığı için size de o huzursuzluğu yaşatmaya çalışırlar. Sonra çıkın işin içinden çıkabilirseniz… Aklı çalışan biri eninde sonunda bu ilişkiden çıkar ve kendine güven içinde yaşayacağı alan yaratır.........

© HTHayat