İnsanlık tarihinin başından beri mutluluk/sevinç duygusunun çok yoğun hissedildiği ve bu duygunun dışa vurumu olan grup davranışları, zamanla "kutlama" olarak adlandırılmıştır. Kutlama bireysel olarak da yapılabilecek bir eylemdir ancak yakın sosyal çevre ile paylaşıldığında hissedilen mutluluğun yoğunluğu artar. Dolayısıyla insan canlısı olarak yoğun sevincimizi veya mutluluğumuzu kendi kendimize, içimizde de yaşayabiliriz ama sosyal canlılar olduğumuz için yakınlarımızla bir araya gelerek gerçekleştirdiğimiz kutlamalardan daha çok keyif alırız.

Ancak... Tıpkı kişilik yapılarımızı belli başlı birkaç grupta toplayıp "bu gruptaki herkes tıpatıp birbirinin aynısıdır" diyemeyeceğimiz gibi, mutluluk duygusunun yoğunluğu, bunun algılanması ve dışa vurumu da tüm insan canlılarında aynıdır diyemeyiz. Evet, mutluluk/sevinç en temel duygulardan biridir ancak hangi olayda ne kadar mutlu olduğumuz ve bu duyguyu ne şekilde yaşayıp dışa vurmak istediğimiz kişiden kişiye farklılık gösterir.

İşte bu farklılık, insanlar arası yakın ilişkilerde en çok sorun yaratan konulardan biri olarak karşımıza çıkar. Hem kutlamanın gerekliliği ve mahiyeti hem de neyin kutlanmaya değer olabileceği konusunda yaşanabilecek fikir ayrılıkları, yakın ilişkileri kolayca çıkmaza sokabilecek düğümler yaratır. Örneğin; doğumgününün özel ve kutlanmaya değer bir gün olduğunu düşünen biri için bu günün kutlanmasından hoşlanmayan bir ebeveyn, çocuk, yakın arkadaş veya partner zorlayıcı olabilir.

Bu çıkmazlarda durumu daha da zorlaştıran bakış açısı ise kutlama konusundaki bireysel tercihi ilişkinin taraflarının birbirine verdiği değerle bağlantılandırmaktır. Yani „Beni sevseydin/bana gerçekten değer verseydin benim için değerli olan bir günü sen de önemserdin ve sırf beni mutlu etmek için bile olsa benim istediğim şekilde kutlamak isterdin" diye düşünmek, kendi görüşünü mutlak kriter olarak belirleyip farklı bir varoluşu kabul etmemektir. Böyle coşkulu, mutlu anlarda birlikte kutlama yapmak istediğiniz kişinin aynı coşkuyu paylaşmaması elbette........

© HTHayat