Yener Cabbar’ın dünkü yazısındaki o cümle, meselenin özetidir aslında:“10 yaşında YHT hayali dinleyen çocuklar bugün 30 yaşında.”

Bu, sadece bir tespit değil; aynı zamanda yıllara yayılan bir umut ve hayal kırıklığı hikâyesinin itiraf belgesidir.

Samsunlular, yaklaşık 20 yıldır “Hızlı tren gelecek, Ankara–Samsun arası 2,5 saat” vaatleriyle oyalanıyor.

Kimse çıkıp “Yeter, kandırmayın artık” demedi.

Aksine, “Nasıl olursa olsun, yeter ki gelsin” diyerek her yeni vaade yeniden inandık.

Milletçe vaat dinlemek hoşumuza gidiyor galiba.

Hatırlayın; dönemin Samsun Valisi İbrahim Şahin yaklaşık 10 yıl önce Samsun’dan bir grup gazeteciyi alıp Ankara–Konya yüksek hızlı trenine bindirmişti.

O gezi, “Samsun’a gelecek trenin fragmanı” gibi sunulmuştu. O trene binenler dahil şehirde herkes heyecanlanırken gerçek şuydu:Konya çoktan trene binmiş gidiyordu, Samsun ise peronda bekletiliyordu.

Konya’dan sonra Sivas’a da ulaşan tren, hâlâ Samsun’a uğramıyor.

Oysa Samsun, demiryoluyla tanışmayı yeni öğrenen bir şehir değil. 1926’da Samsun–Çarşamba arasında devletin kendi imkânlarıyla yaptığı hatla tanışmış, ayrıca Cumhuriyet’in ilk yıllarında Samsun–Sivas demiryoluyla da Karadeniz’i de İç Anadolu’ya bağlamıştı.

Bu şehir demiryolunun geçmişini güçlü yaşayan bir........

© Hedef Halk