Borç yiğidin kamçısı diye diye.. |
İlk gençlik yıllarımda, kime ait olduğunu hatırlayamadığım ve sıklıkla dillendirdiğim, “İpin ucu sana bakarken kaçtı. İşte o gün bugündür dertte başım” mısralarıyla başlayan bir şiir vardı.
O şiiri, ilk gençlik yıllarımda gönül ilişkilerim sırasında sol yanımdaki cevahirin hareketlenip damarlarımdan akan kanı hızla pompaladığı sıralarda sıklıkla okurdum elbette. Ancak bugün, kişisel hatalarımın sonucu olarak içinden çıkılması zor bir durumla karşılaştığımda da o mısraları mırıldanırım.
Pişmanlıklarımı kendimce böyle dile getiriyorum sanırım.
Bir tür nedamet getirme hâli yani.
Ve sıklıkla da, “Siyasetçiler de sebep oldukları olumsuzluklar karşısında nedamet getirirler mi?” diye sorarım kendime.
Mesela, 2004 yılında Rahmet-i Rahman’a kavuşmuş eski Büyükşehir Belediye Başkanımız Muzaffer Önder’i, borç batağında aldığı belediye kasasını rakibi Yusuf Ziya Yılmaz’a hatırı sayılır miktarda para ile bırakırken, “Belediyenin........