Japonya'da yalnız bir Amerikalı |
Phillip, 7 yıl önce oynadığı popüler diş macunu reklamının ardından Japonya’da yaşamaya karar vermiştir. Filmin hemen başında Tokyo’da, bir oyuncu seçmesine katıldığını görürüz. Çok umutlu ayrılmaz oradan. Mütevazı bir hayatı vardır ve maddi durumu parlak değildir. O yüzden menajerinden gelen teklifleri kabul etmeye hazırdır. Siyah takım elbisesini giyip gittiği adreste de oyuncu seçmesine katılacağını düşünür önce. Sonra tuhaf bir cenaze töreninin orta yerinde bulur kendini. Bulduğu yere oturur ve dakikalar geçtikçe şaşkınlığı büyür.
Tören bittiğinde iş vereni Shinji (Takehiro Hira), ona her şeyi açıklar: Kiralık Aile diye bir ajansın sahibidir. İşi, müşterilerin isteklerine göre “çeşitli roller” canlandıran kişiler bulmaktır. Sözgelimi, Phillip’i “cenaze törenine katılacak beyaz Amerikalı erkek” talebine uygun olarak çağırmıştır. Shinji, “Uygunsan başka işlerde de birlikte çalışabiliriz çünkü senin gibi birine ihtiyacım var” der. Boşta olan Phillip, maddi nedenlerden ötürü gönülsüzce kabul eder teklifi. Başlangıçta zorlanır, işle ilgili şüphelerini üstünden atamaz ama Shinji ile çalışmayı sürdürür. Hem de “uzun süre” rol yapması gereken zor işlerde…
Film, Phillip’in başlangıçtaki gönülsüzlüğü ve isteksizliğinin çok daha karmaşık, farklı duygulara dönüşmesi üzerine… İlk işlerinden birinde yaşadığı krizin, “sahne korkusu” adı verilen psikolojik sorunu akla getirmesi, atlanmaması gereken bir detay… Phillip galiba ilk kez o kriz esnasında, mesleğinde farklı bir aşamaya geçtiğini seziyor. Filmlerde, reklamlar ve dizilerde oynarken, sonuçta seyirciler onun rol yaptığının farkında… Burada ise kendisini görevlendirenler dışında herkesi karakterine ikna etmek, insanlar üzerinde gerçek etkiler uyandırmak zorunda... O yüzden, çalıştığı ajansı zor duruma sokacak kadar ciddi bir korkuya kapılıyor ve “hayat sahnesine” çıkmakta; yani, role girerek gerçek hayata dahil olmakta zorlanıyor. Ama insanlar üzerinde gerçek duygulara vesile olmak, ona giderek daha iyi gelmeye başlıyor.
Aynı anda sürdürdüğü iki “uzun süreli” işinde, Mia (Shannon Mahina Gorman) adlı 11 yaşında bir kız ve emekliye ayrılmış erkek oyuncu Kikuo Hasegawa (Akira Emoto) ile günbegün derinleşen duygusal bağlar kuruyor. Öyle ki, müşteri konumundakiler her şeyi bu kadar ciddiye almasından, insanlarla güçlü ilişkiler kurmasından rahatsız oluyorlar. An geliyor, Phillip müşterileri ve temsil ettiği ajansı bir yana bırakıp, yakınlaştığı iki insanla kurduğu bağı her şeyin üstünde tutuyor. Hatta, oyuncu olarak kariyeri üzerinde büyük etkiler yapabilecek bazı önemli kararlar almaktan hiç çekinmiyor. Ajanstaki geleceğini de pek umursamıyor. İçinden geldiği gibi davranıyor.
“Kiralık Aile”, belirli bir noktadan itibaren, Phillip’in yaptığı işe kattığı insanî ve sahici boyutun beraberinde getirdiği sorunların nereye kadar uzanabileceğini sorguluyor. Filmin olay örgüsü, yürüttüğü her iki işte peş peşe patlak veren krizler üzerinden ilerliyor zaten.
Phillip, küçük kızın ve yaşlı oyuncunun hayatında önemli boşlukları dolduruyor. Her ikisine de iyi geldiğini, ilişkilerinin geliştiğini, aralarındaki sevgi bağının arttığını fark ediyor ve yaptığı işten her geçen gün daha çok keyif alıyor. Tam olarak farkında olmadığı şey ise o insanlarla kurduğu ilişkiler üzerinden asıl........