“Beni korku kadar korkutan başka bir şey yoktur çünkü bu duygu sonuçlarının vahameti açısından diğer bütün felaketleri geride bırakır” diyor Montaigne! Korkudan korkuyor muyum doğrusu hiç düşünmedim ama çok cesur da sayılmam. Bırakın doğa üstü şeyleri, vahşi hayvanları, karanlığı, yüksekliği; korku gerilim filmlerini bile gözlerini kısarak hatta zaman zaman kapatarak izleyen biriyim. Geçenlerde 10-15 metre yüksekten denize atlayan bir grup gence, “Korkmuyor musunuz?” diye soruyordum. Aslında söylemek istediğim benim çok korktuğumdu. Çocuklar, korktuklarını söylediler ama yine de o yükseklikten denize atlamaktan vazgeçmiyorlarmış: “Tuhaf bi duygu, korkuyoruz ama çok da eğleniyoruz…” Korkarak eğlenmek! Çok isterdim ama ben de uzak bir şey bu…

Çocukluğumun bir döneminde korkusuzdum! İnşaat halindeki binaların ikinci, bazen üçüncü katlarından kuma atladığımı hatırlıyorum şimdi dehşetle! O cesaretin binde biri kalmadı... Ama özlüyorum doğrusu. Paraşütle atlamayı çok isterdim mesela ama uçağa binmek bile başlı başına büyük bir cesaret gösterisi benim için. ‘Doğruluk mu cesaret mi’ oyununda hep doğruluğu seçene biriyim ben, cesarete gıpta etsem de! Gözünü budaktan esirgemeyen, gözü pek kahramanların filmlerde olduğunu sanırdım önce ki gün BBC’de insanların korkmasını engelleyen nadir bir hastalıkla ilgili makaleyi okuyana kadar. “Hiçbir şeyden korkmama hastalığı mı, yok daha neler?”

HİÇBİR ŞEYDEN KORKMAMA HASTALIĞINDA MUSTARİP S.M.’NİN ÖYKÜSÜ

Evet, haberin başlığını okurken içimden kendi kendime sordum bu soruyu! Korkmamak bir hastalık mı, ‘cesaret bulaşıcıdır’ deyiminde gerçeklik payı var........

© Habertürk