6 Nisan sabahı geldiğinde, Gandhi sahile ulaştı. Sessizce dua ettikten sonra eğilerek bir avuç tuzlu çamuru ellerine aldı.

“Bununla Britanya İmparatorluğu’nun temellerini sarsıyorum,” dedi.

O an, sömürge düzenine karşı bir halkın yeniden doğuşuydu. Bir avuç tuz, bir imparatorluğu sarsan ahlaki güç hâline gelmişti.

Nasıl mı?

Gandhi, 5 Şubat’ta gazetelere yaptığı açıklamayla Britanya’nın tuz vergisine karşı bir sivil itaatsizlik kampanyası başlatacağını duyurdu.

Kampanya 12 Mart’ta başlayacak ve 6 Nisan’da, Gandhi’nin deniz kenarındaki Dandi köyünde Tuz Yasası’nı çiğnemesiyle son bulacaktı. Bu süreç boyunca Gandhi, durduğu her köyde her şehirde düzenli açıklamalar yapıyor, topluca dualar ediyor ve uluslararası basınla doğrudan temas kurarak sadece Hindistan’da değil, tüm dünyada büyük bir dikkat uyandırıyordu.

Gandhi’nin başlattığı Tuz Yürüyüşü, bir dönüm noktasıydı. Bu yürüyüş, onun “satyagraha” adını verdiği şiddet içermeyen direniş ilkesinin somut bir tezahürüydü.

Satyagraha; Sanskritçe satya (hakikat) ve agraha (ısrar) sözcüklerinden türeyen bir kavram. Gandhi’nin ifadesiyle “hakikate tutunma” ya da “hakikat gücü” anlamına geliyor.

Tuz Yürüyüşü, 24 gün boyunca 4 ilçeden ve 48 köyden geçerek yaklaşık 390 kilometrelik bir güzergâhtı. Yürüyüş ilerledikçe, yüzlerce kişi Gandhi’nin çevresinde toplanıyor, binlerce kişi yol kenarlarında onu selamlıyordu. Avrupa ve Amerika’dan onlarca gazeteci ve belgeseller için çekim yapan film ekipleri bu dramatik yürüyüşü takip ediyordu.

6 Nisan günü Gandhi eline aldığı tuzlu bir çamur yığınını deniz suyunda kaynatarak yasadışı tuz elde etti. Binlerce takipçisine de aynı şekilde sahil boyunca, uygun olan her yerde tuz üretmeye başlamaları ve köylülere yasadışı ama gerekli tuz üretmeyi öğretmelerini istedi. İngilizlerin, havadan ve sudan sonraki en temel ihtiyaçlardan biri olan tuzdan vergi alması, sömürge zihniyetinin en temel ahlaksızlıklarından biriydi.

Bu sembolik eylem,........

© Habertürk