Dijital feodalizm
Her şey çok sessiz gerçekleşiyor. Bir yandan çok gürültülü elbette ama konu o kadar dar bir alana hapsediliyor ki dünya nüfusunun önemli bir kısmı yapay zeka başlığını görünce ya burun kıvırıyor, yine aynı terane deniyor ya da karmaşık görüldüğü için uzak duruluyor.
Mesele tamamen teknolojiye odaklanıyor, yapay zeka üretimi videolar, fotoğraflar üzerinden de eğlence sektörünün önemli aracı haline geliyor. Evet, konu eğlenceli ama bir o kadar da ciddi.
Daha önce birkaç yazımda bu meselelere değinmiştim. Ancak bu kez medya sektörü için ve doğal olarak da bilgi kaynağı olarak medyayı kullanan bizler için tehlike çanları çalıyor.
Artık insanların yarısından fazlası, merak ettikleri soruyu yapay zeka uygulamalarına soruyor, cevabı yapay zekanın hazırladığı steril, temiz bir kutucuktan okuyor ve arkasını dönüp gidiyor.
Kaynak siteye gitmek yok. Yazarın kim olduğuna bakmak yok. Ve sonuç olarak da o sayfanın reklam gelirine, tıklanma sayısına katkı sağlamak yok.
Acı ama açıkça söylemek gerekirse medya sektörü için bu konu, bir kriz değil; bir iflas ilanıdır.
Gartner ve Reuters verilerine göre, geleneksel medyaya yönelen trafikteki yüzde 25’lik erime için bu daha bir başlangıç deniyor.
Bu dijital gasp karşısında medya dünyası panik halinde ikiye bölünmüş.
Bir yanda, içeriğini yapay zekadan korumak için dijital duvarlar örenler var. Dünyanın en büyük 1000 web sitesinin neredeyse yarısı, yapay zeka botlarının sitelerine girişini engelledi.
New York Times, içeriklerinin izinsiz kullanıldığı gerekçesiyle açtığı davada........

Toi Staff
Sabine Sterk
Gideon Levy
Mark Travers Ph.d
Waka Ikeda
Tarik Cyril Amar
Grant Arthur Gochin