20 Mart 2003 sabahı, ABD ordusu Irak’a girdi.

Bağdat bombalandı. Daha sonra Felluce yakıldı ve Musul paramparça edildi.

Lancet’in 2006 tarihli çalışması, işgalin yol açtığı ölü sayısını 600 binden fazla tahmin ediyordu. Milyonlarca insan yurdundan edildi. Aradan geçen onlarca yıldan sonra Irak hala kendine gelemedi. ABD’nin askeri gücünü gösterebildiği, silahlarını sergileme fırsatı bulduğu bir alana dönüştü Irak.

O sabah, ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney’nin televizyonlarda söylediği “özgürlük Irak’a geliyor” cümlesi nasıl iki yüzlü bir sistem inşa ettiğini en iyi anlatan alıntıdır muhakkak.

Dün haber sitelerine ve sosyal medyaya Cheney’in öldüğü bilgisi düştü.

Axios ölüm haberinde Cheney’i, “modern Amerikan yürütme erkinin sınırlarını genişleten en güçlü başkan yardımcısı” olarak tanımladı.

Genelde iyi insanlar ölürken hakkında yazarız, konuşuruz.

İyi de yaparız. İyilik konuştukça çoğalır çünkü.

Ama söz konusu Cheney gibi dünya çapında insanlığa zarar vermiş kişiler öldüğü zaman da hakkında iki çift kelam etmek gerekir.

11 Eylül sonrasında ABD tarihinde silinmez bir leke olarak adlandırılan Guantánamo hapishanesinden Irak işgaline kadar birçok kararda ana aktör olan Cheney’in kariyeri çok eskilere dayanıyor.

Nixon döneminde başladığı kariyerini Ford’un Beyaz Saray’ında İdare Şefi olarak sürdürmüş.

Reagan yıllarında Kongre’ye girdiğinde ideolojik çerçevesi o zamandan belliymiş. Güçlü Amerikan müdahaleciliği.

1989’da Baba Bush tarafından Savunma Bakanı yapıldığında, Soğuk Savaş’ın bittiği yeni bir dünyanın doğduğu yıllardı.

2000 seçimlerinde Oğul Bush’un yanında yer aldığında, aslında Bush’un eksik olduğu her şeyi tamamlayan bir figür diye adlandırılmış basında. Deneyim, ciddiyet, derin devlet bağlantısı.

11 Eylül 2001 saldırıları, Cheney’nin zamanının geldiği........

© Habertürk