Nazım Hikmet’in doğduğu bu tarih, edebiyat için bir takvim yaprağından çok daha fazlasıdır.

Nazım, yalnızca dizeler yazmadı; yaşadığı çağın acılarını, umutlarını ve insanın onur mücadelesini kelimelere dönüştürdü. Sürgünlerle, hapislerle geçen ömrüne rağmen kaleminden sevgi hiç eksilmedi. Çünkü onun şiiri, öfkeyle değil; inatçı bir umutla beslendi.

“Mavi gözlü dev” diye anıldı ama aslında asıl büyüklüğü, kalbinin genişliğindeydi. Aşka yazdı, memlekete yazdı, hasrete yazdı… En çok da insana. Bu........

© Haberton