Hayat bir imtihan ise sınavı beklememeyi öğrenmek |
Hayat bir imtihansa, insan bazen en büyük sınavı yaşadıklarıyla değil; bekledikleriyle, sustuklarıyla ve içinden çıkıp yeniden ayağa kalkmayı öğrenmesiyle verir.
Bir psikolog, “Bir kâğıt alın ve sizi rahatsız eden şeyleri yazın” diyor. İnsan, üzüntülerini, kalbindekilerini, acılarını yazarak rahatlayabiliyor. Sonra da beyninde o kötü düşüncelere format atmış oluyor.
“Ben kendimi seviyorum, yaşadığım bu kötü dönemler bitti, kendimi affediyorum ve teslim oluyorum” demek gerekiyormuş. Sürekli anda takılı kalmak insanı mutlu etmez. Karşımızdakilerin yaptığı haksızlıklar, belki acılar… Siz üzüldüğünüzle kalırsınız, azat etmek gerekiyor. Çünkü beklediğiniz o özrü, değeri asla göremeyeceksiniz.
İnsanlar bizden bekler; okulda iyi bir öğrenci, evde iyi bir evlat, iyi bir eş, iyi bir anne, işte iyi bir çalışan… Birileri bizden bir şeyler bekler, bu hayat devam ettikçe........