Parayla ayak yalama, ayak görüntüleri üzerinden kurulan talepler ve bunun açıkça bir “kazanç kapısı” gibi sunulması, meselenin münferit bir sapkınlıktan çok, sistematik bir yozlaşma olduğunu göstermektedir.
Ayak fetişizmi, psikoloji literatüründe uzun yıllardır bilinen bir eğilimdir. Ancak bugün tartışılan şey bu eğilimin varlığı değil; utanmanın ortadan kalkması, mahremiyetin sıradanlaşması ve bedenin pazara sürülmesidir. Asıl tehlike burada yatmaktadır. Çünkü artık sapkınlık gizlenmemekte, aksine normalleştirilmekte ve ekonomik bir faaliyet alanı hâline getirilmektedir.

Dijital çağ, özgürlük söylemi adı altında sınırları yok etmiştir. Sosyal medya, “herkes istediğini yapabilir” anlayışını yaygınlaştırırken, ahlaki denetimi de bilinçli biçimde devre dışı bırakmaktadır.........

© Haberton